Dzisiaj jest: 8.12.2019
Imieniny: Marii, Wirginii, Wirgiliusza

Zabytki miejskie

Miejscowość:

Zachowany do czasów obecnych historyczny układ przestrzenny miasta Zbąszyń to najcenniejszy zabytek Gminy i Miasta Zbąszyń. Spacerując po mieście wzrok przyciągają zabytkowe kamieniczki nierzadko przyozdobione stylowymi wieżyczkami i figurkami. Z tej zabudowy jak z otwartej księgi można wyczytać przeszłość tego ośrodka miejskiego. W jego centrum leży prostokątny Rynek, wydłużony na linii północ-południe, odrestaurowany w 2001 r. Do r. 1830 pośrodku wznosił się ratusz (ślad jego fundamentów zaznaczono w nawierzchni). Dziś w tym miejscu znajduje się żeliwna pompa i rzeźba koźlarza. Przy Rynku oraz przylegających do niego ulicach w większości zachowała się zabudowa z 2 poł. XIX i pocz. XX w. Np. przy ul. Chmielnej budynek dawnego browaru, zamkniętego odgórną decyzją władz państwowych w 1948 r.; dom nr 10 z pocz. XIX w. (wsch. część ul. Senatorskiej), dom nr 19 z końca XVIII w. ustawiony szczytem do ul. Senatorskiej; secesyjne kafelki zachowane w sklepie mięsnym (ul. Senatorska 21); u zbiegu ul. Senatorskiej i Powstańców Wlkp. dom z wieżyczką, gdzie dawniej mieścił się hotel i restauracja. W płn. części Rynku budynek dawnej szkoły ewangelickiej z 1890 r., w którym od r. 2004 mieści się siedziba Muzeum. W płd. pierzei Rynku, za murem z bramą wyrasta Kościół Parafialny Wniebowzięcia NMP – Zbąszyńska Kolegiata. 

 

Miejscowość:

Rynek we Lwówku przybrał postać prostokątnego placu z wylotami sześciu ulic w narożach i siódmej na osi pierzei północnej (ulice przebiegają prostopadle do siebie). Jego środkowy obszar pokrywa częściowo zachowany zabytkowy kamienny bruk z XV w., wzorowany na bruku w Rawennie. Bruk rozchodzi się promieniście, począwszy od charakterystycznej murowanej żółto – białej wieży zegarowej (przez mieszkańców miasta określanej mianem polskiego Big Bena) i przybiera kształt gwiazdy. Zabudowa Rynku dość jednolita. Datowana w przeważającej części na 1 poł. XIX w. Na fasadzie jednego z domów widoczna data budowy 1843 r. Zabudowania rozciągające się wokół Rynku to budynki murowane z cegieł, otynkowane, parterowe lub piętrowe, nakryte stromymi dachami. Rynek we Lwówku jako jeden z nielicznych nadal pełni funkcję miejsca handlu. W dni targowe (wtorek i piątek) stragany zajmują znaczną pow. Rynku. Jest tu cicho i spokojnie. Ruch samochodowy niewielki. Lwówek Wlkp. to przykład miasta założonego na tzw. surowym korzeniu, w którym układ urbanistyczny wytyczono od samego początku. Rynek będący centralnym ośrodkiem założenia miejskiego pierwotnie posłużył jako miejsce, wokół którego ukształtowało się miasto w obecnej postaci. Dawniej grud zabezpieczały obwarowania ziemne i fosa, a wjazd do niego prowadził przez wzmiankowane w dokumentach trzy bramy. Rynek we Lwówku oprócz tego, że stanowi główny punkt i miejsce handlowe miasta jest także swoistą mozaiką stylów architektonicznych i wiekowości poszczególnych obiektów. Fasady budynków starych kontrastują z fasadami budynków odrestaurowanych. Zabytkowy bruk harmonijnie łączy się z nową także brukowaną nawierzchnią Rynku, a zegar ciekawej konstrukcji obwieszcza mieszkańcom pory dnia i nocy.

Miejscowość:

Wznosi się pośrodku Pl. Niepodległości w Nowym Tomyślu. Pochodzi z 1879 r. Dawniej stała tutaj szachulcowa budowla z pocz. XIX w. Współczesny ratusz to budowla eklektyczna, piętrowa, złożona z części zasadniczej i dwóch skrzydeł bocznych. Jego główny portal zdobi płaskorzeźba herbu miasta oraz dwie postacie kobiecie, trzymające miecz i wagę - symbole władzy sądowniczej. Do roku 1970 nowotomyski ratusz stanowił siedzibę Sądu Powiatowego. Od 1974 r. mieściła się tutaj szkoła muzyczna, która łącznie z filią w Wolsztynie miała około 170 uczniów. Od 15 V 2003 r. na powrót stanowi siedzibę Sądu Rejonowego. 27 I 1984 r. na zewnętrznej elewacji budynku wmurowano tablicę ku czci osób więzionych w hitlerowskim więzieniu, które mieściło się tutaj w latach 1939 – 1941.       
 

Miejscowość:

Wznosi się w sąsiedztwie Kościoła P.W. Św. Mateusza, u zbiegu ulic 3 Maja, Farnej i Opalińskich. Pochodzi z 1897 r. Opalenicki ratusz to eklektyczna budowla o zgrabnej bryle. Stylem nawiązuje do renesansu. Czerwone cegły elewacji kontrastują z jasnymi tynkowanymi obramieniami otworów. W części centralnej dominuje portyk wsparty na czterech prostokątnych filarach, podtrzymujących reprezentacyjny taras. Ratusz wieńczy zgrabna ozdobna wieżyczka, proj. W. Dolscius, która nawiązuje do poprzedniego XVII-wiecznego, drewnianego Ratusza, jaki stał na środku rynku i został przeznaczony do rozbiórki. Obecnie budynek Ratusza stanowi główną siedzibę Urzędu Miasta i Gminy Opalenica.

Projekt i realizacja: Agencja Reklamowa Inter Promotion | © Copyright TurystykaPNT.pl 2012

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies

Portal współfinansowany przez UE

Projekt współfinansowany jest ze środków Unii Europejskiej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" 
- mały projekt Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013